14 Mayıs - Basın Açıklaması

    İnsanlık tarihi boyunca insanoğlu tam bir iyilik hali sağlayabilmek adına çok çeşitli girişimlerde bulunmuştur. Sağlıklı olmak için çeşitli bitkileri kullanmasından başlayan ve günümüze kadar gelen süreç ne yazık ki teknolojinin bu kadar ilerlemesine rağmen insanlarda tam bir iyilik hali sağlamaya yeterli gelmemiştir. Bu iyilik halinin sağlanmasında rol oynayan ilaçla tedavinin en önemli unsuru eczacılık mesleği ülkemizde 169 yıldır bilimsel temellere oturtularak yapılmaya çalışılmaktadır. Ancak bilim temelinde gelişme ve büyüme küreselleşen dünyada kar amaçlı farklı bir ticari boyutta kazanmıştır.

    İşte tam bu noktada insan sağlığı ve kar etme isteği karşı karşıya gelmektedir. Bir yanda uluslararası dev sermayeli ilaç firmaları diğer yanda ise günümüz koşullarında çok basit sayılabilecek ve yaygın kullanılabilecek sağlık hizmetlerine bile ulaşamayan insanlar. Aslında bu yolun sonu belli. Günün birinde artık insanların verilen sağlık ve ilaç hizmetine o kadar kolay ulaşamayacak olması. Bu nedenle farklı bir arayış başlamış olabilir ya da başlamalıdır.

    Ülkemizde oluşturulacak ulusal ilaç politikaları da bu bakış açısıyla hayata geçirilmelidir. Eczaneleri, hastaneleri, kurumları ve devleti ticari işletme mantığıyla yönetmek hastayı, vatandaşı müşteri haline getirmek sağlıklı, bilgili, eczacısına, doktoruna, devletin kurumlarına güven duyan ve kendini güvende hisseden toplumlar yaratmak için uygun bir yol değildir. Biz eczacılar bu yönde bir gelişimi kabul edilebilir bulmuyoruz. Sosyal Güvenlik Yasası ile yapılmaya çalışılanları bir vatandaş olarak da bir eczacı olarak da vatandaşlarımıza reva görülebilecek bir uygulama olmadığının düşünüyoruz.

    İlaçta reklam uygulaması ile iştahı kabaran medya devlerine, OTC ilaç uygulaması ile iştahı kabaran ilaç tekellerine sağlığımızın kar kapısı olmadığını, ilaç ve eczacılık alanının da sağlığımızın korunmasında önemli bir paya sahip olduğunu göstermek ve bu anlamda mücadele etmek gerekliliğine inancımız meslek politikaları üretirken ki en önemli dayanak noktalarımız.
Tüm bu olanlara rağmen ilaç hizmetini sürdürürken bize cehennem azabı yaşatan provizyon sistemi, BUT, SUT, İlaç alım protokolleri ile sabrımız ve direncimiz zorlanmaktadır. Bizlerin asıl işi halkın sağlığı için eczacılık hizmetini kamunun ve kurumların çıkarlarını da koruyarak yapmak iken, maalesef yaptığımız kurumların haklarını korumak fırsat kalır ise ilaç, eczacılık ve sağlık hizmeti vermektir.

    Eğitim sistemimizin çarpıklığı ne yazık ki eczacılık eğitiminde de karşımıza çıkmaktadır. Kontrolsüzce çoğalan ve nitelikli eğitim veremeyen Eczacılık Fakülteleri, bu fakültelerde branşlaşmaya olanak sağlamayan bir eğitim sistemi, mezun olan eczacıların kamuda istihdamının yapılmaması eczacılık mesleğinin sadece serbest eczanelerde yapılabileceği gibi bir algı oluşturmaktadır. Oysaki; kamunun en az şu an var olan eczacı kadar eczacıya ihtiyacı vardır. Gerek ilaç hizmetinin verildiği sağlık birimlerinde, gerekse reçete kontrolü amaçlı eczacı açığı ülkemizin büyük illerinde bile endişe verici boyuttadır.
Mesleki eğitimimiz bilimsellikten hiçbir zaman uzaklaşmamış olmasına rağmen pratikteki uygulamaları ve meslek politikaları için aynı şeyi söylemek ne yazık ki pek mümkün değildir.

    Biz eczacılar mesleğimiz üzerinde oynanan oyunları, kurguları hem mesleğimize hem de ülke insanımıza yarar getirmeyecek uygulamalar olarak gördüğümüzü, bilimin ışığı ile başlayıp akıldışı uygulamalarla süregelen mesleki serüvenimizde akıbetimizin ne olacağını değil daha nitelikli bir eczacılık hizmeti nasıl verilir diye düşünerek meslek yaşantımızı sürdürmeyi hedeflediğimizi;